Bedrijf

Ridder Diana de Dappere

Een droom over een ridder met een hoog “Ooit gehalte”.....

Als de droom van Diana in mijn inbox valt, krijg ik een glimlach op mijn gezicht. Wat leuk! Anders dan anders, dat is wel zeker. Een dame die een dag als ridder wil beleven. In eerste instantie weten we niet zo goed wat we ons daarbij moeten voorstellen.

Maar juist daarom hebben we ons intake gesprek. Dat is bij uitstek de gelegenheid om alle informatie te krijgen die we nodig hebben. Over de droom, maar ook over de droomster en haar andere wensen. We willen ons een beetje kunnen verplaatsen in haar leefwereld, zodat we de droomdag precies zo kunnen maken zoals zij wil.

Samen met bestuurslid Wilma wordt het intake gesprek gevoerd met Diana en haar begeleidster. Als we een klein uurtje later samen naar buiten lopen zijn we onder de indruk. Onze droomster is een “vrolijke stuiterbal”, die zich makkelijk uit en heel goed kan vertellen wat ze precies wil.

Diana is een groot fan van de film”Ironclad”, een film die op waargebeurde feiten is gebaseerd, met een hoofdrol voor een kruisridder. En ja, die ridder, dat is zoals ze een dag wil zijn. Een ridder op een wit paard, maar daarmee houdt elke vergelijking met de geijkte ridder wel op. We hebben alle benodigde informatie kunnen verkrijgen en kunnen aan het werk.

Samen met Wilma wordt het droomteam samengesteld, dit keer iets groter dan anders, en dat blijkt een goede inschatting, zoals we later in het traject zullen merken.Petra, Jannie, Thierry en ikzelf zullen met bestuurlijke ondersteuning van Wilma het team vormen dat deze droomdag gaat voorbereiden.

Tijdens het eerste droomoverleg met het team hebben we al snel een hoop ideetjes. Voor de eerste fase is het belangrijk dat we de hoofdmoot van de droom zien te regelen. Via ons netwerk komen we terecht bij “Ridders te Paard”/ Horse creatives, een groep heel ervaren mensen die jarenlang de riddershows in het Land van Ooit verzorgden. Iemand die onze stichting een warm hart toedraagt en vroeger in het Land van Ooit werkte, verwijst ons naar hen. Dit blijkt een schot in de roos, ze willen ons heel graag helpen. Via hen hebben we ook een mooie locatie waar we terecht kunnen, bij zowel mooi als slecht weer.

Bij een ridder hoort ook toepasselijke kleding. Wilma biedt aan om een mooie outfit op maat voor onze droomster te maken. De benodigde materialen worden door een anonieme sponsor aan ons ter beschikking gesteld.

Om een goed beeld te krijgen van de mogelijkheden gedurende de droomdag besluiten we gezamelijk dat een werkbezoek in dit geval geen overbodige luxe is. We nemen contact op met Paskal van Ridders te Paard en maken een afspraak om bij hem thuis alles door te spreken. Samen met Thierry rijd ik een paar weken later richting Brabant. Na afloop van dit gesprek kunnen we met een goed gevoel een mooie draaiboek voorleggen aan de rest van het team, en hebben we zelfs een werkdatum!

Als die datum gecontroleerd is bij alle betrokken personen begint voor ons fase 2...

Wat kunnen we doen om de dag helemaal perfect te krijgen? Een taart met de foto van haar favoriete ridder erop...dat zou wel heel erg leuk zijn. Multivlaai Sliedrecht is zo lief om deze belangeloos te verzorgen. Diana heeft een speciaal plekje in haar hart voor Mickey Mouse, Engraving Creations maakt voor ons een kleine sleutelhanger met Mickey als ridder erop, die we aan het begin van de droomdag (per toeval 3 dagen na Diana’s 40e verjaardag)cadeau kunnen geven als kleine spanningsbreker. Een medaillon met een symbool van de kruisridders erop wordt ook geregeld.

Dan het eten... We besluiten om zelf een lunch te verzorgen bij aankomst op de locatie. Dit geeft onze droomster even de kans om langzaam te wennen aan de omgeving en haar spanning wat te kunnen laten zakken. Jannie neemt contact op met Plaza ’t Haventje en zij zijn zo lief om het afsluitende avondeten te verzorgen. Het favoriete eten van onze droomster.

We weten dat er aan het einde van de “ridderopleiding” die Diana zal krijgen een bijzonder moment zal plaatsvinden, hoe mooi zou het zijn als we daar een echte oorkonde van zouden kunnen overhandigen. Thierry vindt een anonieme sponsor die ons de benodigde materialen ter beschikking stelt. Maar nu moeten we nog iemand vinden die deze oorkonde kan maken. We besluiten een oproep te plaatsen op Social Media. Niet veel later krijgen we een aantal reacties. Marieline van Wely van Brocéliande biedt ons aan om de oorkonde te maken. In de stijl en de taal die bij de gebeurtenis past. Toeval of niet, maar ook zij heeft een link met een Land van Ooit, en kent ook de Ridders. Hoe mooi kan een balletje rollen....

Ook het vervoer is snel geregeld. Maar er is nog één ding te doen......

Tijdens het werkbezoek aan Paskal heeft hij ons aangeraden om met meer mensen dan anders te komen. Voor de beleving van onze droomster zou het leuk zijn als we met minimaal 10 mensen zouden deelnemen aan het geheel. We doen een oproep onder onze vrijwilligers om te kijken of er mensen zijn die deze dag als “figurant” mee willen maken en doen. En natuurlijk....Rieneke, Colinda en Angelique sluiten graag aan.

Normaal maken wij zelf alle foto’s gedurende een droomdag, maar nu...zou het niet fijn zijn als er een professionele fotograaf aanwezig zou zijn die alle herinneringen voor onze droomster mooi in beeld kan brengen? Marilyn van Marilyn Fotografie biedt zich vrijwel gelijk aan.

                                                      

Een week voor de droomdag gaan we met het droomteam op bezoek bij Diana en Helma, de begeleidster die ook gedurende de droomdag deel uit zal maken van het gezelschap. Opgewonden, met rode konen en helemaal in volle verwachting van wat komen gaat maakt onze droomster kennis met de mensen die over een week deze zo voor haar belangrijke dag haar metgezellen zullen zijn. De klik die er meteen is is heel fijn om te zien en te voelen. We hebben nu al dikke pret met de hele groep. Zo fijn en zo belangrijk, want een droomdag is al spannend genoeg. Na een kort bezoek nemen we met een knuffel afscheid. Tot snel Diana.... Nog maar 7 nachtjes, dan zien we elkaar weer.

En dan is het zover.....dinsdag 21 november.

Als we aan komen rijden bij de woning van onze droomster staat ze ons al vrolijk zwaaiend van achter haar raam op te wachten. Als we naar binnen lopen komt ze ons, samen met begeleidster Helma, al helemaal aangekleed tegemoet. Ze is een klein beetje overdonderd als we haar zeggen dat we echt toch eerst nog even naar binnen gaan.

                                                            

Binnen aangekomen overhandigt Thierry haar eerste kleine cadeautje. Bij het zien van de sleutelhanger met Mickey Mouse schiet Diana even vol. De spanning van de dag komt er eventjes uit. Met Thierry’s troostende arm om zich heen en Jannie die met een zachte tissue haar tranen droogt is dat snel over. Een grote lach komt op haar gezicht...nu al....en we zijn nog niet eens echt begonnen. Ook het medaillon valt in goede aarde.

Maar dan een toch wat groter moment. Een ridder hoort ook als ridder gekleed te zijn. Wilma overhandigt het prachtige op maat gemaakte kostuum en natuurlijk wordt het gelijk gepast. Wat kleine aanpassingen worden ter plekke met grote zorg aangebracht, we willen wel dat ons inmiddels stralende middelpunt de hele dag comfortabel is. En wow, dan staat er ineens een echte kruisridder voor ons. We merken dat Diana’s haar haar een beetje parten speelt. Om ervoor te zorgen dat dat haar gedurende de rest van de dag geen hinder geeft, besluiten we in overleg met Diana om 2 vlechten aan te brengen. Natuurlijk kunnen we even geen elastiekjes vinden, dat zal je net zien. Geen probleem, Thierry loopt even naar de dichtbij gelegen drogist en haalt een setje. We hebben tijd genoeg, want zoals altijd hebben we voor het eerste deel van de dag ruim tijd ingepland. We willen niet dat tijdsdruk ook maar enige stress kan opleveren. Jannie en Wilma vlechten de haren en we zijn bijna klaar voor vertrek. Maar natuurlijk niet voordat Diana kennis kan maken met de overige teamleden die rustig in de hal hebben gewacht. Tijd om te vertrekken. We nemen afscheid van Wilma, zij blijft in Sliedrecht achter maar zal later vandaag weer aansluiten voor de afsluiting van de dag.

                                                

Precies op schema komen we aan in Breda, bij Hoeve Galderzicht. Terwijl we Paskal inseinen dat we zijn aangekomen ziet Diana de bus van de Ridders staan, met daarop een mooie foto van de mannen in actie. Met een dromerige blik zien we haar even in een bubbel verdwijnen, ze raakt de afbeelding van de ridder op het witte paard voorzichtig aan. Het duurt dan ook heel even voor ze in de gaten heeft dat Paskal inmiddels naast haar staat. Dezelfde ridder die ze daar op de foto heeft ontdekt. Even een “wow”momentje, wij als vrijwilligers moeten ook even slikken als Paskal zich voorstelt en haar vertelt dat hij echt die ridder is. Deze kleine momentjes zijn voor ons als team niet te plannen, maar zo mooi als ze plaatsvinden. We zien dat Diana zich helemaal op haar gemak voelt bij de man die vandaag voor haar een hoofdrol zal spelen in haar droom. Het is goed.

                                                       

We volgen Paskal en onze droomster naar binnen, waar Diana gelijk een korte rondleiding krijgt. Maar nog niet alles wordt onthuld, daar is zometeen nog genoeg gelegenheid voor.

Een deel van ons team vertrekt richting keuken om daar de broodjes en andere zaken voor de lunch klaar te maken. Even tijd om de eerste indrukken te verwerken en te wennen aan de omgeving waar we de hele middag zullen doorbrengen.

Na de lunch is het tijd om te beginnen. Weer een mooi moment volgt als Paskal de verlichting van de managebak aandoet... Voor onze ogen een Middeleeuws tafereel met alle benodigdheden voor een gedegen ridderopleiding. Diana gelooft haar ogen niet. Ook wij zijn inmiddels omgekleed en in Middeleeuwse sferen, want hé....ook wij worden opgeleid vandaag, in dienst van onze droomster.

We beginnen met een stukje wapenleer. Kennen we alle namen? Waar komen die namen eigenlijk vandaan? En hoe werden al die wapens gebruikt? Met veel geduld maar ook flink wat humor wordt alles uitgelegd en Diana zuigt alle informatie als een spons op. Maar dan is het tijd voor actie!

Boogschieten is het volgende onderdeel. Nu doen wij als vrijwilligers natuurlijk ons best, maar we moeten het allemaal afleggen bij Diana, want na enige uitleg en wat tips schiet ze de ene na de andere pijl in het blazoen, maar ook in de daarbij opgestelde varkens. De tevens aanwezige houten konijntjes worden ontzien, want, zo zegt ze: “Dat is zielig”.

        

Zwaardvechten is het volgende onderdeel van de opleiding, en ook hier blijkt maar weer hoe snel alles wordt opgepikt. Ze neemt alle informatie gretig tot zich en laat Paskal alle hoeken van de bak zien. Trucjes, handigheidjes, het is te merken dat we met een ervaren “leraar” te maken hebben. Toch mogen we van geluk spreken dat de zwaarden van kunststof zijn, anders hadden we nog wat extra mensen nodig gehad om alle “verwondingen” te verzorgen.

Diana lijkt onvermoeibaar dus we gaan lekker door... Een grote bal wegschieten met een enorm grote katapult, ja, dat is toch wel een dingetje hoor. Hilariteit alom als menig teamlid uit zijn/haar evenwicht raakt en van de balk waarop we moeten plaatsvinden af kukelt.

Een spannend moment volgt als een écht zwaard tevoorschijn komt en het tijd is voor het serieuzere werk. Petra wordt op een boomstam neergezet, een aardappel op haar hoofd. Paskal neemt zijn afstand, mikt een paar keer en poeh....net voor de genadeslag bukt Petra en kan hij dus niet de aardappel op haar hoofd door de midden slaan. Toch maar een andere manier dan... Petra krijgt een zwaard in haar hand, met een aardappel op de punt. Met enorme precisie weet Paskal er dunne plakken af te slaan. Dan is het de beurt aan Diana. Paskal neemt het zwaard over van Petra en wow....ook haar lukt het om dit toch best pittige karweitje te klaren. Knap hoor.

Na al deze inspanning is het tijd voor een korte pauze. Een glaasje fris, een kopje koffie of thee en natuurlijk...de taart! Weer even tranen bij het zien van haar favoriete ridder. En dan gebeurt er iets waar we even niet op hadden gerekend. Diana wil eigenlijk niet het mes zetten in deze knappe kerel! Maar als we haar verzekeren dat we dat echt goed maken met haar snijdt ze de taart fanatiek in stukken. (Voor de insiders: gewoon net doen alsof de koning uit de film op de taart staat, haha) We zingen onze droomster met z’n allen nog even toe, ze is per slot van rekening net jarig geweest.

                                                                               

Nadat we ons de taart goed hebben laten smaken is het tijd voor een groepsfoto. We lopen met z’n allen naar buiten en valt Diana heel even stil. We wijzen haar de weg en als ze daar aankomt wordt ze opgewacht door twee schitterende paarden, helemaal in Middeleeuwse uitdossing. Paskal stelt deze schitterende viervoeters aan haar voor en Diana mag kiezen. Ja, die keus is voor haar echt niet moeilijk, de schimmel natuurlijk! Onze droomster, die nog nooit op een paard heeft gezeten loopt op de wat onrustige viervoeter af en met volledig vertrouwen in haar trouwe begeleider van die dag stijgt ze op. Heel even wat spanning maar al heel snel een glimlach....zo groot....wat mooi. De foto’s worden genomen en we verplaatsen ons weer snel naar binnen. Een lieve medewerkster van Paskal neemt even plaats op het paard en geeft hem even de gelegenheid zijn overtollige energie te lozen. Daarna is Pegasus klaar voor Diana. Inmiddels voorzien van een cap stijgt ze weer op en begint aan een avontuur waarvan ze voor vandaag nooit gedacht had dat ze dat mee zou mogen maken. Eerst in een rustige stap, maar daarna als een bijna volleerd ruiter in draf, ontspannen en die lach, ja, die lach zal iedereen nog lang bijblijven. Zeker als Paskal daarna op het andere paard plaatsneemt en naast haar komt rijden. Even met z’n tweetjes, waardevolle momenten.

                                     

Na het afstijgen kan Diana echt geen afscheid nemen van haar nieuwe vriend en ze knuffelt de inmiddels heel rustig geworden viervoeter alsof het een lieve lust is.

Dan roept Paskal haar even terug naar de werkelijkheid. Hij vraagt haar te knielen en heft zijn zwaard. Want...na het voltooien van deze ridderopleiding heeft Diana het volgende zeker verdiend. Ze wordt ter plaatse tot ridder geslagen. Met vol ceremonie en na het voorlezen van de oorkonde weten wij dat we zullen vertrekken met een dame in ons midden die voortaan bekend zal zijn als “Ridder Diana de Dappere”.

Als klap op de vuurpijl laat Pegasus zien hoe hij zijn nieuwe vriendin feliciteert: met iemand anders op zijn rug steigert hij een aantal keren als eerbetoon. Iedereen voelt dat dit bijzondere momenten zijn en we nemen dan ook echt even de tijd.

                           

Maar dan wordt het toch echt tijd om te vertrekken. We nemen afscheid van alle lieve mensen van Hoeve Galderzicht en uiteraard wordt iedereen met een speciaal cadeautje bedankt voor zijn medewerking. Veel knuffels en kussen, een laatste groet. In dit geval niet tot ziens.....maar “Tot Ooit”.

We nemen afscheid van Rieneke, Angelique, Colinda en fotografe Marilyn, voor hen zit deze mooie dag erop.

De rest van het droomgezelschap zet koers naar Plaza ’t Haventje, waar we de dag smakelijk kunnen afsluiten met het favoriete eten van onze droomster: patat met een snack en een lekker glas frisdrank. Wilma is inmiddels weer aangesloten en zij hoort van Diana in geuren en kleuren alle verhalen van de dag. En...we overhandigen een laatste cadeau. In het Museon is momenteel een tentoonstelling over “Ridders en Kastelen”, en na het horen over Diana’s droom heeft het Museon vier vrijkaarten opgestuurd. Diana kan als ze is bijgekomen van deze schitterende dag, op een moment dat het voor haar fijn is, naar deze mooie tentoonstelling.

                                               

We zien dat Diana best wel moe begint te worden, niet verwonderlijk na deze intensieve dag. We nemen afscheid van de overige teamleden en ik breng Helma en Diana terug naar huis, met uiteraard de afspraak dat we zodra alle foto’s er zijn, snel nog eens langs komen om gezellig samen terug te kijken op deze dag.

Dank je wel Diana, dat je ons je droom hebt willen toevertrouwen.

                                                         En lang leve Ridder Diana de Dappere......Hoezeee                   

 

 

Veldrijdroom

 Dit is net een superverjaardag, maar dan nog leuker!

Meld je droom aan Volg ons op Facebook
Volg ons op Twitter