Bedrijf

Stichting laat paardendroom uitkomen

23 oktober 2015
SLIEDRECHT - Na maanden van voorbereiding door een droomteam van Stichting Dromen zonder beperking was de droomdag eindelijk daar. De vrijwilligers, Janet, Jannie, Colinda en coördinator Amy, waren al vroeg uit de veren om de auto bij Ames op te halen, de fietsen, de taart, de bloemen en de lunch in de auto te zetten. Rond half 10 was het dan zo ver, de ploeg kon op pad om de droomdag echt te laten beginnen en de droomster op halen.

De droomster en haar ouders stonden de ploeg al op te wachten, de spanning was van het gezicht af te lezen zowel bij de droomster als haar ouders. Normaal is de droomdag een verrassing, maar vanwege haar autisme was ze de week ervoor al ingelicht wat die dag zou gaan doen. Dit om al wat spanning weg te nemen. Het moet tenslotte ook een superdag worden, waar ze nog lang met veel plezier naar terug kan kijken.

Op weg naar Teteringen nam de spanning toe. Toen het team BijJet (aangepast paardrijden) aankwam, werd na de kennismaking met de andere vrijwilligers en de droomster wat gedronken.

Als verrassing was er een mooie taart van Elisa's Dutch Sweat Pie met een paard, liggend in de wei. Er verscheen een kleine glimlach op het gezicht van de droomster.

Na de koffie, thee en taart was het tijd om in actie te komen. De paarden werden uit de wei opgehaald en naar de poetsstal gebracht. Daar moesten de paarden geborsteld worden met een roskam en een manenkam. De vrijwilligsters van BijJet gingen daarna de paarden opzadelen en voorzien van een hoofdstel. De droomster kreeg een camera op haar cap bevestigd, zodat haar rit later nog een keer kon worden teruggekeken. Daarna kwam het hoofdgedeelte van de droom: samen met moeder paardrijden in de bossen. Het was de eerste keer dat ze samen gingen rijden en het bos was iets waar dee droomster al een tijdje over droomt.

Het begin was even spannend, deze droomster moest wennen aan het paard. Al snel was ze gewend aan het paard en de ondergrond van het bos. Doordat het al snel vertrouwd was volgde al snel een stukje ontspanning op het gezicht. De bosrit was best spannend, want de paden waren verschillend qua breedte maar ook laaghangende takken zorgden voor de nodige uitdagingen. Soms konden moeder en droomster naast elkaar rijden, maar sommige paden waren te smal en moesten ze achter elkaar rijden. Aan het einde van de bosrit zat de droomster heerlijk ontspannen op het paard met een grote glimlach op haar gezicht.

Uiteraard moet je na een bosrit het paard weer verzorgen. Dus ook nu werden de paarden weer geborsteld, maar nu op de plekken waar het zadel en de buikriem hadden gezeten.

Daarna de paarden naar hun stal gebracht, waar ze door de droomster werden verwend met een paardensnoepje. De boslucht had iedereen hongerig gemaakt en er werd samen geluncht. Na de lunch hebben de vrijwilligers van BijJet een bloemetje gekregen, waarna naar huis werd gegaan na een geslaagde dag.

ivm privacywens geen foto's 
23-10-2015 | Stichting laat paardendroom uitkomen

Veldrijdroom

 Dit is net een superverjaardag, maar dan nog leuker!

Meld je droom aan Volg ons op Facebook
Volg ons op Twitter