Bedrijf

Bedrijf 19-05-2015 | Frozen droom komt eindelijk uit

Frozen droom komt eindelijk uit

“Ze straalt als een heldere ster op het podium, met een glimlach die zelfs de zon doet verbleken…ja…dit is waar we het met z’n allen voor doen……..”

“Lindsey steelt de show”

“Frozendroom” zorgt voor betraande ogen in theater

“Hartverwarmend musicaloptreden van een koele, gracieuze droomster”

“jullie konden deze 32-jarige moeder, die tot een half jaar geleden bijna al het vertrouwen in de mensheid kwijt was, weer in sprookjes laten geloven.”

Zomaar wat kreten die we de afgelopen week, na de droomdag van ons lieve dromertje Lindsey, mochten horen en/of lezen. Stuk voor stuk reacties waarvan je kippenvel krijgt, waar we met z’n allen dankbaar voor zijn. Ieder woord gebaseerd op een gevoel wat één persoon kreeg tijdens het bijwonen/meemaken van een deel van een wondermooie droom van een nog mooier meisje.

Aan mij nu de taak om een verslag te maken van de voorbereidingen op en uitvoering van deze droom. Maar hoe doe je dat eer aan? Hoe vat je dit samen? Ik kreeg eerder vandaag de tip om “gewoon te vertellen hoe het voelt/voelde”. Ik ga het proberen.

De intake
Als bestuurslid Annet en ik samen het intake-gesprek voeren met Tamara, de moeder van Lindsey, vertelt ons gevoel ons al dat dit een geweldige droom wordt. Lindsey is een meisje van 7 jaar en is geboren met een ernstige hartafwijking. Hiermee te leven is niet makkelijk, de toekomst is onzeker, maar desondanks is ons dromertje een pittige dame die samen met haar vader, moeder en broertje alles uit het leven haalt wat erin zit. Er zijn zeker wel wat dingen waar we rekening mee moeten houden: Lindsey heeft het snel koud, wordt vrij snel moe, slikt bloedverdunners, is erg vatbaar voor ziektes en heeft bepaalde angsten.

De droom
Eén ding wat heel duidelijk is, is waarmee we haar enorm blij kunnen maken… Frozen!!!! Alles wat maar met deze geweldig leuke film te maken heeft, valt in de smaak. Maar bovenal de liedjes. Als het maar even kan zingt ons dromertje de liedjes, in het Nederlands en Engels. Moeder Tamara vertelt ons dat ze zich er zelfs mee in slaap zingt. Hoe mooi zou het zijn als Lindsey de liedjes uit de film zou kunnen zingen samen met een professionele zangeres….op een podium…misschien wel in een theater? Met wat mensen die haar dierbaar zijn als publiek? Een prachtige droom…we gaan aan de slag.

De voorbereidingen
Gezien de omvang van de droom wordt besloten om met een iets groter team dan anders aan de voorbereidingen te gaan werken. Bestuurslid Annet, vrijwilligers Milou, Amy, Janet en Petra zullen aangevuld met mezelf als coördinator het droomteam vormen. In een eerste droomoverleg vliegen de mooiste plannen en ideeën in het rond. Maar waar beginnen we mee?

De locatie, dat is zeker prioriteit nummer 1. We hebben al enige tijd een aanbod hiervoor in ons sponsorbestand. Rob van Wijk, directeur van schouwburg de Nieuwe Doelen in Gorinchem heeft ons laten weten dat we een beroep op hem kunnen doen als we een droom hebben die we graag zouden laten plaatsvinden in een theater. Maar… De Nieuwe Doelen wordt met sluiting bedreigd, alle lieve mensen daar leven in grote onzekerheid, kunnen we dit nu wel van hen vragen? We besluiten Rob te benaderen en het besluit aan hem te laten. Het antwoord volgt al snel… JA, geen probleem, mits de droom kan plaatsvinden voor de officiële sluitingsdatum van het theater. Hoe toepasselijk deze woorden zijn, zal later pas blijken, maar we beseffen allemaal hoe speciaal dit lieve gebaar van alle medewerkers daar is.

Ondertussen wordt via Social Media de zoektocht gestart naar een zangeres Managementafdelingen worden benaderd, oproepen geplaatst. We zullen geduld moeten hebben.

Het droomteam richt hun aandacht nu volledig op de droomster, hoe maken we haar dag zo mooi mogelijk? Ze staat straks op een podium,….wat doen we qua kleding? We kunnen een “Frozenjurk” aanschaffen in een winkel. Nee, een unieke dag vraagt om een unieke jurk. We besluiten om een oproep te plaatsen: “Is er iemand die een unieke jurk wil/kan ontwerpen en maken voor ons dromertje?”. Al vrij snel volgen de eerste reacties, waarbij die van Wilma Vermeulen (Persephone Pearls) binnen korte tijd leidt tot een concreet aanbod.

Als de aanlevering van de stoffen geregeld kan worden, wil zij een unieke jurk ontwerpen en maken. En..rekening houdend met het feit dat Lindsey het snel koud heeft, zullen een warme cape en mof voor de handjes deel uit maken van het gehele ensemble. In de week die volgt gaan teamleden Milou en Amy samen op pad. De Stoffenkraam in Sliedrecht biedt ons aan de benodigde stoffen ter beschikking te stellen. Twee dagen later gaat ontwerpster Wilma samen met Amy naar hen toe om de stoffen uit te zoeken. Maar dan dient zich een klein vraagstukje aan: hoe kunnen we de maten van ons dromertje opnemen zonder dat we het doel verklappen? Ze mag immers tot de droomdag niets weten over de grote verrassing die haar te wachten staat. We besluiten om een “fopverhaaltje” te gebruiken. Ik maak een afspraak om bij het gezin langs te gaan. Na de kennismaking met Lindsey vertel ik haar dat een aantal lieve mensen een speciale verjaardagsjurk voor haar willen maken, speciaal voor stoere, dappere meiden. Zou ze dat leuk vinden? Het antwoord laat niet lang op zich wachten: “Ja!!!!” Ok, maar dan moeten we dus eventjes kijken hoe groot die jurk moet worden. Een half uurtje later verlaat ik, met alle benodigde maten de woning.

Nadat ik de maten aan Wilma heb doorgegeven, kan ook zij aan de slag. Er zal eerst een pasmodel worden gemaakt. Maar ondertussen zou het fijn zijn als we nog wat andere benodigdheden kunnen regelen. Hotfixsteentjes.nl verrast ons met het lieve aanbod om alle (ruim 9.000) “bling-bling” steentjes belangeloos te verzorgen. Wilma zelf verzorgt andere applicaties in de vorm van ijskristalletjes.

Ondertussen zit het droomteam ook niet stil…in de weken die volgen worden een hoop dingen geregeld:

Anouk van NoukStyle biedt haar medewerking aan voor de gehele dag, zij zal het kapsel, de make-up van ons dromertje en eventuele anderen die daarbij assistentie nodig hebben voor haar rekening nemen. We kennen Anouk van een eerdere droomdag en nemen haar aanbod dankbaar aan.

Voor het vervoer van een zo kwetsbaar dromertje is alleen het beste goed genoeg, een lieve sponsor die anoniem wenst te blijven biedt ons aan het droomgezelschap met een prachtige limousine te vervoeren naar het theater, maar ook weer terug richting Sliedrecht.

Het team brainstormt over een blijvende herinnering aan de droomdag. Zou het niet geweldig zijn als Lindsey een bij haar kleding passend sieraad zou kunnen dragen? Yolanda van Atelier Yanda biedt aan om speciaal voor deze gelegenheid een uniek exemplaar te ontwerpen en te maken. Ze vraagt om wat stukjes van de in de jurk gebruikte stoffen zodat ze de kleuren perfect matchend kan maken, uiteraard wordt dat snel geregeld.

Te midden van de drukke voorbereidingen krijgen we bericht dat teamlid Milou wegens omstandigheden voorlopig even geen mogelijkheid heeft om verder mee te werken aan deze droom. Een moeilijk maar moedig besluit. Op de achtergrond blijft ze meeleven. Dank je voor al je hulp Milou!

Dan krijgen we een seintje van Wilma, het pasmodel van de jurk is klaar. Ik maak wederom een afspraak met de moeder van Lindsey en samen met Wilma meld ik me op het afgesproken tijdstip bij de woning van het gezin. Ons dromertje is druk aan het knutselen maar laat haar kunstwerkje voor wat het is als ze hoort wat we komen doen. Het pasmodel heeft weinig aanpassing nodig. Lindsey straalt in haar jurk… “de lappendeken”, zoals Wilma hem liefdevol noemt. Een uit alle kleuren van de regenboog in elkaar gezet proefexemplaar van de unieke jurk. Met veel geduld en oog voor detail worden kleine aanpassingen afgespeld (met veiligheidsspelden, want we willen niet dat Lindsey zich bezeert aan prikkende spelden, gezien de bloedverdunners die ze slikt ook niet geheel onverstandig). Even zien we Lindsey schrikken maar een korte geruststelling dat het echt geen pijn doet is voldoende, ons dromertje ontspant zich en geniet van het hele proces. Als het tijd is om de jurk weer uit te doen stuiten we op wat weerstand, Lindsey wil de mooie jurk liever niet meer afstaan!! Wilma legt uit dat de verjaardagsjurk nog veel mooier zal worden, maar dat we deze dan toch echt nog even mee moeten nemen. Met een diepe zucht legt Lindsey zich hierbij neer en we vertrekken MET de jurk. Wilma en ik verheugen ons op dat moment al op de onthulling van de jurk tijdens de droomdag. Als deze al zo in de smaak valt……….

Op een oproepje via Social Media met de vraag of er mensen zijn die iets willen bijdragen aan de goodiebag voor onze droomster komen ondertussen een aantal mooie reacties:

Intertoys Hardinxveld schenkt een Frozen-pakket met een aantal cadeautjes, Boekhandel de Waard schenkt een Frozen tijdschrift, MadeByDena schenkt een portemonneetje, een ketting en haarspeldjes, Atelier Baboesjka biedt aan om een Frozen tasje te maken.

Patricia Bouwman van Cake en Chocolade uit Sliedrecht biedt aan om een speciale Frozen taart te maken, zou dat iets zijn voor tijdens de droomdag? Dankbaar nemen we dat aanbod aan.

KSM Steigerhout uit Sliedrecht schenkt ons hout, waarmee we een aantal blijvende herinneringen kunnen maken voor ons dromertje en een aantal andere, voor deze droomdag zeer belangrijke, mensen.

De tijd gaat dringen….

Ondertussen begint de tijd toch wel een klein beetje te dringen. Onze eerste werkdatum (11 mei) komt razendsnel dichterbij, maar we hebben nog geen zangeres gevonden. Er zijn een hoop contacten geweest, maar helaas kunnen deze dames door omstandigheden buiten hun macht niet meewerken.  We besluiten een oproep te doen via Twitter, in de hoop dat die zal worden opgepakt door ons groeiende netwerk en wellicht leidt tot het vinden van een connectie of…een zangeres?!

Tessa Sunniva
En dan…op een stil moment op een zaterdag komt er een bericht binnen wat de hele droom in een enorme stroomversnelling zal brengen. Niemand minder dan musicalster en topzangeres Tessa Sunniva van Tol meldt zich via Twitter direct bij ons. Om wat voor droom gaat het? Zoeken we nog steeds een zangeres? Iemand die bekend is met het Disney-repertoire? Zo ja, dan wil zij heel graag haar medewerking aanbieden. Wow….om stil van te worden.

Een klein onderzoek op YouTube vertelt ons dat dit echt een super geschikte zangeres is. Ze heeft de hoofdrol gespeeld in de musical “De Kleine Zeemeermin”, en heeft een one woman show gegeven op het cruiseschip The Disney Magic. De reacties hierop waren zo goed, dat Disney haar later vroeg dit een aantal maanden later nog eens te doen. We zijn overtuigd, Tessa is de zangeres waarop we wachtten! Nog geen half uur later wordt ik gebeld door Margot, de manager van Tessa, en we zijn het al heel snel met elkaar eens. We spreken af zo snel mogelijk alle details samen door te nemen.

 

Snel schakelen

Nu moeten we heel snel gaan schakelen, de sluitingsdatum van de Nieuwe Doelen is al over drie weken! Zal het ons lukken om alle benodigde mensen en spullen op 1 dag samen te brengen? Na overleg met een aantal cruciale mensen en het theater komen we uit op 2 mogelijk data. We lopen alles na. Is de vader van Lindsey(hij werkt regelmatig in het buitenland) in Nederland? Hoe zit het met het werk van moeder? Zijn al onze teamleden beschikbaar? Is de jurk klaar?

Een lieve fotografe die haar diensten had aangeboden blijkt op beide dagen niet beschikbaar te zijn. We gaan op zoek naar vervanging. We vinden die gelukkig al snel, maar liefst 3 fotografen bieden hun medewerking aan. Gabie van Dageraad Fotografie, Marc Loos van Loos Fotografie en Niek Vermeulen zullen gezamenlijk het vastleggen van de droomdag voor hun rekening nemen.

Na een goede inventarisatie komen we uit op 18 mei, dit wordt Lindsey’s dag.

Helaas betekent dit wel dat teamlid Amy niet aanwezig kan zijn bij de droomdag waar zij zo hard aan heeft meegewerkt. Een grote teleurstelling voor het droomteam, die even verwerkt moet worden. Maar dan blijkt dat we een sterk team hebben…met z’n allen werken we keihard om alle laatste dingen te regelen.

Tijdens een ingelast overleg nemen we contact op met Anita Rademaker van Workshops4Kids. We weten dat zij beschikt over een behoorlijke hoeveelheid Frozen decoraties en vragen haar of we die mogen lenen om het toneel mee in de juiste sfeer te brengen. Opnieuw krijgen we een positief antwoord. Als we haar dan vragen of ze misschien zin heeft om ons die dag te helpen met het decoreren is wederom “Ja, natuurlijk!” het antwoord.

Samen met de door het droomteam aangeschafte slingers, ballonnen en vlaggetjes komen we zo al een heel eind. Maar in een Frozen decor hoort eigenlijk ook een kasteel. Kunnen we dat zelf maken? En zou het ook niet super zijn als we een hele grote lijst zouden hebben met een Frozen thema..zodat alle mensen die de droomvoorstelling in het theater bijwonen in die lijst op de foto kunnen worden vastgelegd en Lindsey dus achteraf goed kan terugzien wie er allemaal bij waren? En zou het niet geweldig zijn als we dan ook nog alle aanwezigen kunnen voorzien van een eigen toegangskaartje? Al deze dingen worden met een knap staaltje teamwork op het creatieve vlak gerealiseerd.

Omdat we nu spreken over een echte voorstelling, zou het natuurlijk geweldig zijn als we iemand zouden vinden die het verhaal van de film op het toneel zou kunnen vertellen, op die manier vallen de door Tessa en Lindsey samen te zingen liedjes in een mooi geheel. We vinden die “verteller” in de persoon van Maria Stam, iemand die onze stichting een warm hart toedraagt, zelf moeder is en bovendien een enorme Disney-fanaat.

Omdat de groep van medewerkende mensen behoorlijk groot is, besluiten we op zoek te gaan naar een locatie waar we iedereen kunnen ontvangen en de eerste helft van de droomdag kunnen laten plaatsvinden. Het liefst ook met de mogelijkheid van een lunch voor iedereen. Leon Boer van BijBoertie in Sliedrecht laat ons wederom zijn gastvrijheid blijken. Het gehele gezelschap is welkom, en hij zal tevens de lunch voor het gehele gezelschap verzorgen.

Voor de afsluiting van de droomdag is gekozen voor een gezamenlijk diner. Natuurlijk rekening houdend met het favoriete eten van ons dromertje. We gaan op zoek naar een geschikt restaurant en komen uit bij Kom aan Tafel in Sliedrecht. Na een kort telefonisch onderhoud met Amber en Youri, de eigenaars, blijkt dat zij normaal gesproken op maandag gesloten zijn. Normaal gesproken, want in dit geval openen zij graag hun deuren voor ons gezelschap en bieden zij aan om die avond het diner te verzorgen naar de wensen van Lindsey.

Kennismaking
Twee weken voor de droomdag is het dan tijd voor de overige teamleden om kennis te gaan maken met Lindsey en haar familie. Een volgens ons belangrijk onderdeel van de voorbereidingen, we willen graag dat ons dromertje met “bekende” mensen op pad gaat op een voor haar toch al zo spannende dag. Maar hoe gieten we dat in het vat? Lindsey weet nog steeds van niets, en dat moet liefst zo blijven, tot aan de droomdag. Wederom een “fopverhaaltje”. We melden ons bij de woning van het gezin. Lindsey en broertje Justin zijn gezellig aan het spelen en alle teamleden worden warm en enthousiast ontvangen. We vertellen waarom we er zijn. Lindsey heeft een verrassingsdag gewonnen! En ze mag zelf aan ons vertellen wat ze graag voor dag zou willen. Daar hoeft ze natuurlijk niet lang over na te denken: “Frozen!!” Ok, maar wat dan van Frozen? “De liedjes!!” Als we vragen of ze die dan vaak luistert krijgen we een bijna complete voorstelling: alle liedjes uit de door haar zo geliefde film komen voorbij, uit volle borst meegezongen door dit tengere meisje. We zijn geraakt door de kracht en passie waarmee ze dit doet. Denken bij onszelf: “Oh lieve meid, je moest eens weten”.  We stellen nog een aantal vragen over favoriet eten, drinken, kleuren en hobby’s, waarbij ook broertje Justin uiteraard niet wordt vergeten. Als het tijd is om te gaan, stuiten we op weerstand….broertje Justin doet de voordeur op slot en Lindsey probeert ons met een zakje chips “om te kopen”. ”Willen jullie echt niet nog eventjes blijven?” “Nee lieverd, we moeten echt gaan, we hebben nog een heleboel werk te doen om voor jou een hele mooie dag te maken.”

De laatste puntjes op de i
De laatste dagen worden gevuld door diverse afrondende werkzaamheden: uitnodigingen worden verstuurd aan het “publiek”, consumptiebonnen ontworpen, gedrukt en afgewerkt, bedankjes ontworpen, gemaakt en verpakt, het definitieve draaiboek wordt verzonden aan alle betrokkenen en alle spullen worden klaargezet.

En dan…..

De droomdag
Als ik die ochtend naar buiten kijk, ziet het er wat grijs en somber uit…maar oh wat heb ik zin in deze dag! Ik meld me traditiegetrouw in de groepsapp, iedereen is wakker en klaar voor deze mooie droomdag. Maanden van intensieve voorbereidingen komen vandaag samen tot een hopelijk prachtige climax.

Om 8.00 uur meldt Petra zich bij mijn voordeur. Alle gereedstaande spullen worden ingeladen en na een kop koffie vertrekken we richting onze eerste bestemming van de dag.

Aangekomen bij BijBoertie worden we al opgewacht door eigenaar Leon. Ook voor hem zijn de voorbereidingen al in volle gang. Terwijl de schoonmaakster haar werkzaamheden afrondt beginnen we met de inmiddels aanwezige teamleden (ook Janet, Anita en Maria zijn inmiddels gearriveerd) met het versieren van de ruimte. Roze ballonnen, Frozen vlaggetjes, tafelkleden en slingers, het ziet er gezellig uit. Annet heeft ondertussen de prachtige taart opgehaald en een prominent plekje gegeven. Keurig op tijd melden ook Gabie, Marc en Niek (de fotografen)zich present.

Tijd om ons dromertje op te gaan halen. Zij is nog steeds in de overtuiging dat ze vandaag gewoon naar school gaat dus haar verbazing is dan ook groot als ze naar buiten komt lopen en begroet wordt door Annet en fotograaf Niek. “Hé, jij bent niet Joop (haar vaste chauffeur)”. “Nee lieverd, je gaat vandaag niet naar school, vandaag is jouw droomdag! Ga je samen met papa, mama en Justin met me mee?” Vol vertrouwen stapt het gezelschap in de gereedstaande auto.

Als Lindsey een paar minuten later de versierde ruimte binnen komt lopen, aan de hand van Annet, weet ze in eerste instantie even niet wat ze moet zeggen en waar ze moet kijken. Maar dat verandert al snel. Ze herkent een aantal van de teamleden en laat gelijk de inhoud van de door haar zelf meegenomen trolley zien. Alle vlaggetjes worden uitgebreid bekeken; “Hé dat is Elsa!” Ze ontdekt samen met broertje Justin de prachtige taart en de gereedstaande speciaal voor hen door Janet ontworpen flesjes met hun favoriete drinken. Bubbeltjeswater (Spa rood) voor Lindsey en Chocomelk voor Justin. De normale etiketten zijn verwijderd en vervangen door leuke afbeeldingen van Frozen en Cars. Terwijl alle aanwezigen even genieten van een kopje koffie of thee kan Lindsey even acclimatiseren en kennismaken met de mensen die ze voor dit moment nog niet kende. Ze geniet voluit van alle aandacht… nu al.

Als de eerste (logische) spanningen bij het gezin een beetje afgenomen zijn is het tijd om de taart aan te snijden. Natuurlijk een eretaak voor Lindsey. Met wat hulp van mama wordt de taart verdeeld, waarbij natuurlijk de mooiste versieringen apart bewaard worden voor ons dromertje. Ondertussen meldt ook Anouk (ze stond in de file) zich en laat iedereen zich de heerlijke taart goed smaken.

Tijd voor de volgende verrassing. Yolanda is naar BijBoertie gekomen om het door haar gemaakte herinneringssieraad persoonlijk te overhandigen. Lindsey ziet het prachtige doosje waarin het verpakt zit, bestudeert het roze organza zakje wat eruit komt en is eventjes stil als daaruit een prachtige ketting tevoorschijn komt, samen met een armbandje, beiden perfect afgestemd in het kleurenschema van de dag. Natuurlijk helpt Yolanda haar even om de sieraden gelijk om te doen. Stap 1 van de metamorfose is voltooid.

Op dat moment gaat de buitendeur open en komt Wilma binnen gewandeld. Even houden we onze adem in. Zal Lindsey de link leggen naar de jurk? Nee… er zijn teveel afleidingen. Mooi zo, dat was het plan.

Het signaal voor Anouk om met stap 2 te beginnen. Samen met mama en fotografe Gabie gaat Lindsey met haar mee naar een aparte ruimte. In alle rust genieten. Anouk gaat aan de slag met haar kwasten, penselen, borstels, krultang, haarlak en vele andere zaken. Lindsey kan het ons vast allemaal precies vertellen, ze helpt alles klaarleggen. De transformatie van ons dromertje in een mooie prinses is dan bijna compleet. De spiegel die Anouk haar in handen heeft gegeven om zichzelf te bekijken laat ze in eerste instantie niet meer los. Mama Tamara geniet van een afstandje mee. “Mama, ik heb Elsa haren!”

“Je hebt helemaal gelijk lieve meid, je lijkt wel een mooie prinses.” We haken in op dit leuke gesprek. Wow, we zien een heuse prinses voor ons, maar ik denk dat we toch nog iets missen. Wat zou dat kunnen zijn? “Een jurk” is het antwoord van een glunderende Lindsey. “Oké, mmm, een jurk. Wat voor één moet dat er zijn dan?” ”Een blauwe, net zoals Elsa in Frozen.” “Ik heb een idee Lindsey, jij gaat steeds meer op Elsa lijken, en Elsa kan toveren toch?! Zullen we eens kijken of wij met z’n allen ook een beetje kunnen toveren?” We roepen de overgebleven mensen erbij (Janet, Petra, Anita en Maria zijn inmiddels vertrokken om het decor in de juiste sfeer te gaan brengen en de ontvangst van Tessa en haar manager te verzorgen).  “Om te toveren hebben we wel een toverspreuk nodig Lindsey, kan jij er eentje verzinnen?” Na een kort momentje van stilte reageert ons stralende middelpunt dan met: “Hocus pocus, we wensen een mooie blauwe Elsa jurk voor Lindsey… . ”Met het geluid van klikkende camera’s op de achtergrond komt juist op dat moment Wilma de ruimte binnen, met in haar armen de prachtige jurk. 

“Wow….heb ik die getoverd?” klinkt het zachtjes vanaf de make-up stoel. De stilte in de ruimte is heel even duidelijk aanwezig, de ontroering duidelijk voelbaar. Diverse mensen moeten eventjes een brok wegslikken. Dat mag en dat kan….wow, wat een prachtig moment. We laten Lindsey even alleen met Wilma en mama, geven haar de ruimte om in alle rust om te kleden.

We geloven onze ogen niet als een paar minuutjes later Lindsey statig, elegant en met een stralende lach van oor tot oor de trap af komt. Wat een schitterende verschijning!! Ons dromertje kan het zelf nog niet helemaal geloven… ze gaat middenin de ruimte staan spreidt haar armen, bewondert elke centimeter van de unieke, speciaal voor haar gemaakte jurk. De lange sleep, de duizenden glimmende steentjes (1 voor 1 met de hand erop gemaakt), de ijskristalletjes, ze lijkt ze één voor één in zich op te willen nemen. Maar dan ineens, vanuit het niets: ”Leon, wil je de muziek voor me aanzetten?” “Natuurlijk meisje, jij bent de baas!” En als de eerste klanken van het voor haar zo bekende liedje klinken, lijkt alles van ons dromertje af te vallen…ze laat alles los.  “Let it gooooooooooooooooooo”….uit volle borst en geheel in haar eigen wereld zingt ze het hele lied vlekkeloos mee. Op dat moment nog totaal onwetend van wat haar nog voor moois te wachten staat tijdens de resterende uren van deze nu al geslaagde droomdag. 

 

Met een traan hier en daar nog in de ogen geniet het hele gezelschap van de inmiddels gereedstaande lunch. Een welkom moment van rust, de indrukken kunnen even bezinken.

Nadat we allemaal klaar zijn met eten neemt fotograaf Marc ons dromertje, papa en mama even mee naar een naastgelegen ruimte. Een heel kort moment voor een kleine fotoshoot. Niet alleen de prachtige jurk maar ook de heerlijk warme cape en mof zijn inmiddels aangetrokken en een heuse “sneeuwkoningin” kan worden vastgelegd terwijl ze zichzelf bewondert in de spiegel.

   

We lopen ietwat achter op ons schema, maar daar is ruimte voor. We gaan niet haasten, willen de ontspannen sfeer koste wat kost bewaren. Inmiddels zijn twee heren binnen gekomen, wat komen die doen? Het zal snel duidelijk worden. Tijd om afscheid te nemen van Leon Boer en hem te bedanken voor zijn goede zorgen en gastvrijheid. Ik mag hem namens ons allen een blijvende herinnering overhandigen.

Als we met het volledige gezelschap naar buiten lopen, staat daar een prachtige witte limousine klaar. “Wow! Dat is een grote auto! Ga ik daarin?” “Ja lieve meid, een echte koningin kan natuurlijk niet in een gewone auto, jij mag samen met papa, mama en Justin mee in deze mooie auto.” We vertrekken richting onze volgende bestemming. Onderweg blijkt dat onze fotografen hun taak zeer serieus oppakken. Op verschillende momenten zien we ineens een fotograaf naast ons opduiken, als heuse paparazzi proberen ze zoveel mogelijk momenten van de droomreis van Lindsey vast te leggen.

 

Na een relatief korte rit, waarbij Lindsey even de kans had een beetje op adem te komen en te ontspannen, komen we dan in de buurt van het theater. We zien een hoop voor ons onbekende mensen, nieuwsgierig naar wie er in die limousine zit. Maar dan horen we ineens:  “Kijk papa!! Ome John!! Opa en oma!“, een select groepje familie, vrienden en bekenden van het gezin staat buiten het theater om hen op te wachten. De droom van Lindsey bood ons de kans (wat normaal gesproken niet mogelijk is), wat mensen uit te nodigen een deel van de droomdag bij te wonen, en dat is wat we (in het diepste geheim)gedaan hebben. Het moment wat volgt is alleen te omschrijven als magisch . Als laatste wordt Lindsey uit de limousine geholpen, met een lach die zelfs vanuit de zevende hemel waarneembaar is. Het publiek is er vol van…camera’s klikken, applaus klinkt. Lindsey neemt het allemaal in zich op, we zien haar genieten. Hier en daar zien we wat zakdoekjes tevoorschijn komen. Ook bij ons, neem ’t ons eens kwalijk.

 

Als een heuse koningin schrijdt Lindsey dan, gevolgd door haar “gevolg”, het theater binnen. Ze krijgt even de tijd om te wennen aan de omgeving, maar neemt daarna als een volleerd model plaats achter de speciaal voor de gelegenheid gemaakte fotolijst. Alle aanwezigen krijgen de kans om samen met haar op de foto te gaan. 

Maar dan moet ik haar toch echt even ontvoeren.  Er wacht nog een grote verrassing! “Ga je samen met mama met me mee?” “Nee… Sharona moet mee!” “Ok, dan gaat Sharona mee, jij bent de baas, je zegt het maar lieverd.” Terwijl het publiek dan achterblijft in de foyer van het theater, neem ik Lindsey mee naar een plekje achter de schermen, de kleedkamers! Haar eigen kleedkamer is maar kort interessant, ze voelt dat er meer is. En gelijk heeft ze.  Eén deur verder, een gesloten deur. “Klop maar op de deur en luister maar goed.” Zo gezegd, zo gedaan. 

“Ja, kom maar binnen”, klinkt een heldere stem, voorzichtig opent Lindsey de deur. “Hoi, ik ben Tessa, en jij moet Lindsey zijn.” Vol verwondering kijkt Lindsey naar de jonge vrouw die voor haar knielt. “Ik heb gehoord dat vandaag jouw droomdag is. En dat jij heel goed alle liedjes uit Frozen kan zingen. Heb je zin om die zo meteen samen met mij op het grote podium te zingen?” Lindsey voelt dat ’t goed is.  “Ja, dat wil ik wel.” Op vraag van Tessa wordt eerst de jurk nog even uitgebreid bewonderd. “Dan moet je wel een jurk aan hoor!” meldt Lindsey dan vanuit het niets. Even een momentje stilte. “Mag ik zo ook met jou het podium op? Ik heb niet zo’n hele mooie jurk.” Gelukkig…ons dromertje geeft haar goedkeuring. Na nog wat laatste tips van Tessa vertrekken we richting de coulissen, want het publiek wacht al op ons. “We moeten ons wel heel goed verstoppen hoor Lindsey, als jij de mensen in de zaal niet kan zien, kunnen ze jou ook niet zien. En we moeten heel zachtjes praten.” 

Onze voorzitter Peter spreekt een woord van welkom en opent hiermee de voorstelling. Dan is het aan Maria. Ze vertelt het verhaal van de film Frozen, zodat iedereen die de film tot op dat moment nog niet kende op de hoogte is van de verhaallijn. Op het juiste moment lopen dan Tessa en Lindsey hand in hand het podium op…tijd voor hun eerste lied samen. ‘Zullen wij een sneeuwpop maken’. Lindsey en Tessa lijken een droomkoppel, Lindsey voelt zich op haar gemak en op momenten dat het nodig is ondersteunt Tessa haar bij het zingen van het toch best lastige nummer. Als ze de laatste regel hebben gezongen legt Tessa haar arm op Lindsey’s schouder, deze haalt diep adem, knikt gericht even door haar knietjes en zegt bijna onhoorbaar in de microfoon: “Dank je”. Een luid applaus nemen ze met een ietwat onwennige buiging en wat gegiechel in ontvangst. 

 

In de coulissen is het dan heel even ontspannen, Lindsey echter weet precies wat er gaat komen en wil haar cape en mof aan. Want… het volgende nummer dient zich alweer aan. Samen wandelen ze het podium weer op, dit keer voor hun versie van ‘Laat het los’. Tijdens de minuten die volgen is duidelijk te merken hoe professioneel Tessa is. Lindsey volgt de exacte gebaren en bewegingen uit de clip die bij het liedje hoort en werpt haar mof op het exact getimede moment over het toneel. Ze loopt heen en weer en Tessa moet de nodige moeite doen om ons dromertje binnen het zichtveld van het publiek te houden. Al die tijd loepzuiver zingend. Wow..wat knap! 

Ook de cape moet worden afgeworpen, wat natuurlijk even assistentie vereist. Niet makkelijk, met één hand. Maar… het lukt. Voor de mensen die de film vaak genoeg gezien hebben, volgt dan een bekende scene……als de opbouw begint te komen……het orkest aanzet…..”Laat het looooooooooooos, laat het gaaaaaaaaaaaaaaan”, en ….. daar gaat ze. Lindsey laat alles om zich heen los en rent met gespreide armen met over het hele podium, compleet in haar ‘bubbel’, totaal opgaand in haar moment. Voor Tessa is er dan even geen houden meer aan. Ze kijkt vragend naar ons, die in de coulissen staan. Ik wil eigenlijk het optreden niet verstoren maar besluit dat er nu even assistentie nodig is. Ik loop het podium op, begeleid Lindsey weer naar de zijde van Tessa en duik zo snel als mogelijk weg, achter het kasteel wat als speciaal decorstuk daar is neergezet. Mocht het zijn dat Lindsey bij het volgende refrein weer dezelfde ‘vlucht’ neemt, zit ik daar op de juiste plek om haar op te vangen. Na het lied blijft Lindsey voor haar kasteel op het podium zitten, dus ook ik blijf zitten waar ik zit.

Vanuit de coulissen wordt druk naar me gebaard, en na een kort moment van onbegrip valt het kwartje… ik kijk op m’n telefoon: “Hier Anouk vanuit de coulissen…Tessa gaat hierna gelijk de toegift doen en wijzigt daar iets in, ze zal als laatste nummer nog een keer ‘Laat het los’ doen…ok?” Vanuit mijn schuilplaats op het podium kan ik volmondig akkoord geven... een geweldig plan.

De toegift is één en al genieten. Tessa vraagt aan Lindsey of ze het leuk vindt als Tessa nog een paar liedjes zingt. “Ja hoor, mag ik dan ook meezingen?” Lachend geeft onze lieve zangeres hiervoor toestemming. Een drietal prachtig gezongen liedjes passeren de revue, met als afsluitend nummer nogmaals ‘Laat het los’. Een staande ovatie is wat volgt…. alle aanwezigen beseffen dat dit een moment is wat ze niet snel nog een keer mee zullen maken. Misschien wel nooit meer.

 

Tijd om een stevig dankwoord uit te spreken aan de mensen die aan de voorstelling hebben meegewerkt. Lindsey mag een mooi boeket overhandigen aan Tessa en Maria, gevolgd door nog een blijvende herinnering voor Tessa. Omdat onze hoofdrolspeelster uiteraard ook een cadeau verdient, overhandigt Tessa haar op dat moment de mooie Frozen goodiebag. Ook aan manager Margot is gedacht, maar als we haar naam noemen verwacht ze dit niet en blijft dus op haar plaats zitten. Even een moment voor een lach. Lindsey heeft de microfoon nog steeds stevig in haar handje… en ook het toneel wil ze nog niet verlaten, pas na de belofte van Tessa om samen in de winter een sneeuwpop te gaan maken is het goed… ze geeft de microfoon af.

   

Een serieus moment volgt… we zijn tot het besef gekomen dat deze voorstelling de allerlaatste was op het toneel van dit schitterende theater in de huidige vorm. Tijdens het overhandigen van het bedankje voor Rob van Wijk en zijn medewerkers, op het podium vertegenwoordigd door Guus, wordt ons gevoel hierover uitgesproken door onze voorzitter Peter.  Dankbaarheid is wat we voelen, dankbaarheid voor de belangeloze medewerking van dit theater, alle medewerkers voor en achter de schermen. En… naar nu achteraf blijkt… dankbaarheid voor de onverwachte gift van alle voor en na de voorstelling geschonken drankjes!! Wat een mooi gebaar van mensen in een zo onzekere positie. We spreken dan ook de hoop uit dat alle mensen die dit mooie theater deden aanvoelen als een warm bad, een fijne nieuwe plek zullen vinden en dat het hen allen goed zal gaan.

Na dit serieuze moment is er tijd voor foto’s, napraten en een drankje. Terwijl het toneel in ijl tempo wordt opgeruimd zijn de chauffeurs van de limousine alweer gearriveerd. We nemen afscheid van alle genodigden, Tessa en Margot en vertrekken met het droomgezelschap weer richting Sliedrecht.

   

Even komen we in de file terecht. En eigenlijk komt dat wel even goed uit, Lindsey’s gezichtje laat ons zien dat ze best moe is, ze kan dit beetje extra tijd goed gebruiken om even uit te rusten in de vertrouwde armen van mama.

Als we aankomen bij de laatste verrassing van de dag regent het. Omdat we niet willen dat Lindsey’s mooie jurk vuil wordt, tilt Anouk haar op en draagt haar liefdevol naar binnen. Maar waar zijn we dan? We zijn aangekomen bij restaurant Kom aan Tafel. We hebben het hele restaurant voor onszelf, normaal is deze mooie gelegenheid op maandag gesloten. Speciaal voor deze dag hebben Youri en Amber hun deuren voor ons geopend en verzorgen het afsluitende diner, totaal afgestemd op het lievelingseten van ons stralende middelpunt: Knoflookgamba’s!!! Voor de mensen die hier niet van houden is er een overheerlijke kipsaté en het geheel wordt geserveerd met stokbrood, drie verschillende smeerseltjes en verrukkelijke verse frietjes. De sfeer is totaal ontspannen, iedereen kan rustig napraten, bedankjes worden uitgesproken en uitgedeeld. Afspraken met betrekking tot evt. toekomstige ontmoetingen worden gemaakt. Maar vooral genieten we met z’n allen van de blik in de ogen van Koningin Lindsey, die zeggen ons meer dan genoeg………….. .

  

Het was goed zo.

Stichting Dromen zonder beperking wil langs deze weg nogmaals iedereen bedanken die op wat voor manier dan ook heeft meegewerkt aan het realiseren van deze mooie droomdag. Zonder “dromenvangers” kunnen wij geen dromen vervullen.

Veldrijdroom

 Dit is net een superverjaardag, maar dan nog leuker!

Meld je droom aan Volg ons op Facebook
Volg ons op Twitter