Bedrijf

Bedrijf 09-02-1015 Dinodroom

09-02-1015 Dinodroom

Stichting Dromen zonder beperking vervult de "dinodroom" van Diego...

 

 

Als ik vanmorgen Diego zie, vraag ik hem: “Heb je lekker geslapen?”. Hij antwoordt, met een dino-boek stevig onder z’n arm geklemd, het shirt wat ie heeft gekregen aan en een brede lach op zijn gezicht: “ja, ik heb gedroomd over gisteren, zoals de hele dag was!”…..

Als de droom van Diego geactiveerd wordt (van de wachtlijst wordt gehaald)en in mijn inbox belandt, bekruipt me een warm gevoel..wat zou het toch mooi zijn als we deze droom kunnen vervullen.
Diego is een autistische jongen van 7 jaar en om die reden besluiten we, in overleg met zijn ouders, om het intake gesprek alleen met moeder te laten plaatsvinden. Samen met voorzitter Peter ga ik bij haar op bezoek. We bespreken de aandachtspunten waar we rekening mee moeten houden, eventuele angsten, alle informatie die we nodig hebben. Maar natuurlijk spreken we het langste over zijn grote droom.


Al jaren is Diego gek op alles wat met dino’s, fossielen en planeten te maken heeft. Ondanks zijn nog jonge leeftijd heeft hij een behoorlijke kennis op dat gebied. Het zou geweldig zijn als hij eens met een echte paleontoloog kan praten. Want dat is wat hij later als hij groot is zou willen worden. Misschien in een museum? En dan misschien wel op plekken kijken waar normaal niemand mag komen? Uiteraard in aanwezigheid van zijn ouders. Wat een mooie droom !! 

Kort na het intake gesprek plannen we een droomoverleg met de vrijwilligers die aan deze droom gekoppeld worden, in dit geval Annette en Janet. We proberen een zo leuk mogelijk dagprogramma op te stellen. Maar hoe komen we in contact met een paleontoloog? En wil hij/zij meewerken? Voordat we verder kunnen met het draaiboek is duidelijkheid daarover zeker nodig. 
Besloten wordt om voor deze droom gebruik te maken van Social Media. De taken worden verdeeld en we gaan aan de gang.
We plaatsen een oproep op Twitter:”Wie kan ons helpen in contact te komen met een paleontoloog i.v.m. een droomuitvoering?” Onze oproep wordt o.a. gedeeld door Erik van Muiswinkel en verspreid zich tot onze vreugde erg snel. Tot een professor in Gent (België)aan toe. 
We hebben kort e-mail contact met een paleontoloog die helaas zelf niet kan meewerken, hij is te vaak in het buitenland. 
En dan..krijgen we een antwoord van het Museon uit Den Haag. Zij vragen ons om wat meer informatie over Diego en zijn droom. Uiteraard verstrekken we die graag en krijgen binnen een uur antwoord: het Museon wil er alles aan doen om te kijken wat ze voor ons kunnen betekenen. Een mooie samenwerking die uiteindelijk zal leiden tot een onvergetelijke dag.

Met de hoofdactiviteit voor de droomdag in de steigers, wordt het tijd om de rest van de dag te vullen. Vanwege de tijd die we uittrekken voor het bezoek aan het Museon, besluiten we te proberen of we een lunch vooraf en een afsluitend feestelijk avondeten kunnen regelen. Voor de lunch nemen we contact op met McDonald’s. 
Want zeg nou zelf, bijna elk kind vindt ’t geweldig om daar te mogen eten. Uiteindelijk komen we dan uit bij het restaurant aan de Elandstraat. Als we hen (via het hoofdkantoor) contacten blijkt dat ook zij graag hun medewerking verlenen. 
Rest het afsluitingsfeestje. Hiervoor krijgen we al heel snel een aanbod van cafetaria Klaas Vaak. Daar maken we graag gebruik van, zeker omdat we weten dat Diego die gelegenheid al kent. Daarmee is het dagprogramma compleet.
Als Snelle Vliet dan aanbiedt om ons voor de gehele dag één van hun busjes met chauffeur ter beschikking te stellen zijn de voorbereidingen bijna klaar.

Om de droom nog een beetje feestelijker te maken, willen we hier graag een goodiebag aan toevoegen, een tas met wat cadeautjes bedoeld als herinnering aan de droom. Ook hiervoor doen we een oproep via Twitter. En dan blijkt wederom dat er vele lieve mensen zijn die ons willen helpen de dag van Diego zo mooi mogelijk te maken. Vanuit ons mooie Sliedrecht, maar ook vanuit plaatsen ver bij ons vandaan komen cadeautjes. 
Posters.nl schenkt een poster, Slaaptextiel.nl een schitterende dekbedovertrek, Travelman een leuke rugzak, Mariska stuurt twee prachtige fossielen, wat leuke dino’s en lichtgevende planetenstickers mag ik ophalen bij Ilona, Petra brengt wat leuke boeken. Maar ook Marina laat weten dat ik bij haar wat boeken op kan halen. Een anonieme sponsor schenkt een leuk shirt en een sweatvest, die door onze vrijwilligster Janet worden voorzien van een leuke, toepasselijke bedrukking. De Gruijter schenkt een leuk dino stripboek en een tijdschrift. De lokale Albert Heijn schenkt een carepack voor Diego, wat drinken, fruit, koekjes en snoepjes, welkome versnaperingen voor tijdens een intensieve droomdag. 

Met het draaiboek compleet wordt het tijd om een datum te gaan plannen. Na overleg met de diverse mensen die bij de droomdag betrokken zijn en uiteraard ook de ouders, wordt besloten dat 7 februari DE dag zal worden. 
Normaal gesproken plannen we dan een kennismakingsmoment in, waarbij de dromer de kans krijgt kennis te maken met alle mensen die er tijdens die dag bij zullen zijn, maar na goed overleg wordt besloten dat in dit geval niet te doen. De periode van kennismaking tot droomdag zou te lang zijn voor Diego en daardoor een te grote invloed op zijn normale routine. De droomdag zal voor hem tot op het allerlaatste moment een verrassing blijven.

Ongeveer een maand voor de droomdag krijgen we dan een verzoek van Erik de Bruin, hij is een lokale journalist met een eigen (lokale)nieuwssite. Hij zou graag een keer meemaken hoe een droomdag in z’n werk gaat en vraagt toestemming om mee te gaan tijdens deze droom. Omdat we bij deze droom over een volledig ondertekend privacy-formulier beschikken, waarbij de ouders toestemming hebben gegeven voor publicatie van het verhaal, overleggen we met de ouders en ons bestuur en wordt besloten dat we in kunnen gaan op dit verzoek.

Op de droomdag meldt het droomteam, bestaande uit Annette, Janet, journalist Erik en mijzelf, zich bij de dromer. Wat volgt is een geweldige dag….
De dag voor de droomuitvoering hebben vader en moeder Diego verteld dat hem de volgende dag een leuke verrassing staat te wachten. Als we om 10.00 uur aankomen zit hij ons dan ook al volledig aangekleed en toch wel gespannen op te wachten. We stellen ons voor en leggen hem uit waarom we die dag bij hem gekomen zijn. 
Om ervoor te zorgen dat Diego niet al te veel informatie in 1 keer te verwerken krijgt, heeft Janet een aantal enveloppen bij zich. In elke envelop zit een papier met een hint die verwijst naar het volgende onderdeel van de dag. Door gebruik te maken van pictogrammen met een klok en een activiteit is de informatie voor Diego, ook nu hij uit z’n normale dagritme gehaald wordt, goed te verwerken. 
Na het lezen van het eerste papier en het ontvangen van het eerste cadeau is het tijd om te gaan.

Het busje met chauffeur André is inmiddels gearriveerd ….we stappen allemaal in ……de droomreis kan beginnen!

 

Als we ongeveer halverwege zijn is het tijd voor de volgende envelop…een papier waarop staat dat we om 11.30 uur zullen aankomen bij…..en een puzzel. Na samen een poosje gepuzzeld te hebben (een fijne afleiding en stukje bezigheid tijdens het rijden), is de oplossing gevonden: we gaan lekker wat eten bij McDonald’s!!

We liggen wat voor op ons schema dus chauffeur André is zo lief om een iets andere route te nemen die ons leidt langs o.a. het werkpaleis van de Koning. De spanning bij Diego is inmiddels wat afgenomen. We merken dat heel duidelijk als we langs het standbeeld van Koningin Wilhelmina rijden..ineens is daar de opmerking die ons allemaal doet schaterlachen: “Zoooo…die is dik!!”

Als we aankomen bij McDonald’s worden we warm ontvangen met een kopje thee of koffie. En terwijl Diego zich prima vermaakt bij de aanwezige lachspiegels, zorgt manager Tim dat iedereen van een overheerlijke lunch kan genieten. Onze grote kleine vriend heeft in de bus een paar keer gezegd dat ie helemaal geen honger heeft maar als zijn Happy Meal voor z’n neus staat eet ie met veel smaak zijn Happy Meal op. Na nog een cadeau en een potje ballonvoetbal is het dan echt tijd om te gaan. 

Nadat we hebben plaatsgenomen in de bus kunnen we nog niet gelijk gaan rijden..Diego moet chauffeur André natuurlijk eerst even vertellen waar we naartoe willen! 
Dus..een volgende envelop. Als hij die ziet roept ie: “Ja…we gaan naar de dino’s!!! André…wil je ons naar het Museon brengen? “ 
En onze lieve chauffeur doet natuurlijk alles wat onze dromer vraagt. Het is ZIJN dag.

Keurig op schema komen we aan bij het Museon. We worden daar heel gastvrij ontvangen door Vic en Rob. Wat daarna gebeurt is zeldzaam en bijzonder: 
De gehele groep, met Diego voorop, krijgt een rondleiding door de depots! De kelders onder het museum waar de gehele collectie van het museum wordt bewaard onder zorgvuldig bewaakte omstandigheden. Diego geniet van alles wat ie ziet en de bijbehorende uitleg die hij daarbij krijgt. Hij stelt vragen zoveel hij kan. Vic en Rob staan versteld van de kennis die hij heeft en genieten daardoor zelf ook enorm. 
Bij het afscheid krijgt hij een echt stukje dinosaurusbot, met documentatie over van wat voor soort het afkomstig is. 

Als volgende staat de dino expositie op het programma. Even zonder gids struinen langs al het moois wat er te zien is. De bewegende dino’s zijn een lust voor het oog. Om 14.10 uur vraagt Diego of het al donker is buiten…nee hoor lieverd, jouw dag is echt nog lang niet voorbij. 

Zoveel indrukken, tijd voor een moment van rust. Met z’n allen drinken we wat in het café van het museum. Een volgend cadeau mag worden uitgepakt…2 schitterende fossielen. Omdat de sfeer inmiddels zo heerlijk ontspannen en gezellig is vliegt de tijd. Een volgende afspraak staat op de planning.

We ontmoeten Dylan en Jelle, twee jonge paleontologen. Als we Diego uitleggen wie ze zijn en dat hij alles mag vragen wat hij wil blijft het even stil. Met grote ogen van verwondering kijkt ie naar de jonge mannen voor hem. We stimuleren hem om zijn zojuist gekregen fossielen te laten zien en dat heeft het gewenste effect. Door de geduldige en leuke uitleg is het ijs dan snel gebroken. 

  

Vanaf dat moment ziet Diego niets of niemand meer, hij is in zijn wereld. Van een afstandje zien we hem genieten van de gesprekken, de uitleg en zijn kans om alles te vragen wat hij maar kan verzinnen. Diego neemt iedereen mee, loopt van de ene plek naar de volgende, een groot boek onder z’n arm. Samen met de jonge wetenschappers bekijkt hij dino’s, zoekt dingen op in het boek en de tablet van Dylan, die hem laat zien waar hij op dit moment als onderzoeker mee bezig is. 
Ook uitleg over de gereedschappen die door hem gebruikt worden tijdens het schoonmaken van gevonden fossielen wordt als een spons opgezogen. Maar die uitleg is niet het enige! 
Diego krijgt een fossiel in z’n handen en mag met een speciaal stukje gereedschap, onder begeleiding van Dylan, zelf het fossiel verder schoonmaken. 

Terwijl hij daar geconcentreerd mee bezig is, ontstaat er een mooi gesprek tussen de ouders van Diego en Jelle. 
Jelle vertelt over zijn eigen leven met autisme. Hoe bijzonder is het, om als ouders te horen hoe hij heeft kunnen komen waar hij nu is, welke weg hij heeft gevolgd. Een mooie bevestiging van het feit dat een beperking geen beletsel is voor een mooie carrière in een beroep wat zo diep in je geworteld ligt. 
De gehele groep beseft dat dit hele waardevolle minuten zijn. We voelen ons allemaal dankbaar dat we hier getuige van mogen zijn. Voor dit onderdeel was vooraf een half uur afgesproken, maar uiteindelijk nemen we pas na bijna 2 uur afscheid van deze nieuwe vrienden van onze dromer. 
We krijgen nog een visitekaartje van Dylan mee zodat e-mail contact mogelijk is. Met een glunderende Diego in ons midden vertrekken we naar de laatste stop in het Museon.

We begeven ons naar de cadeaushop, waar Diego als afscheidscadeau iets moois uit mag zoeken. Na een aardig poosje rondkijken en veel rondjes lopen valt de keuze uiteindelijk op 2 prachtige boeken en een speeltje. De dames daar zijn dan ook nog zo lief om het fossiel, wat hij van Dylan en Jelle mee mocht nemen om thuis verder schoon te maken, zorgvuldig te verpakken. 
Museon…het was meer dan geweldig!!

 

Als we richting onze bus lopen zien we de nieuwe vrienden van Diego lopen, hij rent naar ze toe en geeft allebei een dikke knuffel. Dan zijn woorden overbodig. 

Een volgende envelop wordt geopend, het papier vertelt ons dat we weer richting Sliedrecht gaan voor een afsluitende verrassing.
Chauffeur André brengt ons weer veilig naar het huisadres van onze dromer. De ontvangen cadeaus brengen we naar binnen. We maken een mooie groepsfoto en nemen afscheid van André en journalist Erik, voor hen beiden zit de dag erop. Maar voor ons nog niet!

We wandelen met z’n allen (volgens instructie van een volgende envelop) naar cafetaria Klaas Vaak. Daar aangekomen zien we dat er twee tafels voor ons gereserveerd zijn en dat de zaak helemaal versierd is met slingers en ballonnen. Op de tafels liggen bordjes met daarop geschreven: “Diego’s Party”. 
We genieten van het lekkere eten en drinken wat ons gebracht wordt maar ook van de reactie van Diego op de laatste cadeautjes die hij hier mag uitpakken. 

Met een voldaan gevoel nemen Janet en Annette afscheid van hem en zijn ouders.
Tijdens de wandeling richting huis is het overduidelijk te merken dat de ervaringen van de dag bij iedereen beginnen te bezinken. Het besef van wat er allemaal gebeurd is, hoe Diego genoten heeft, begint langzaam te komen. 
Thuis aangekomen verteld Diego met veel enthousiasme aan oma over zijn droomreis. Alle cadeautjes worden getoond. 

Ik besluit dat het ook voor mij tijd wordt om te gaan en neem afscheid van dit mooie gezin. Als ik Diego vraag: “Heb je genoten?”, krijg ik een antwoord wat me nog lang zal heugen. 
Hij neemt een kleine aanloop en springt in m’n armen. Met een brok in m’n keel weet ik dan wat we allemaal eigenlijk van binnen al voelden….. MISSIE GESLAAGD!

Stichting Dromen zonder beperking bedankt allen die hun medewerking verleenden aan deze droomdag. Mede door u allen werd deze onvergetelijke dag mogelijk.

Veldrijdroom

 Dit is net een superverjaardag, maar dan nog leuker!

Meld je droom aan Volg ons op Facebook
Volg ons op Twitter