Bedrijf

Bedrijf 02-04-2015 Bauerdroom

02-04-2015 Bauerdroom

Afgelopen donderdag 2 april kwam na lang wachten de droom van Annie, een 85-jarige inwoonster van Sliedrecht toch nog uit. 
De door haar bij Stichting Dromen zonder Beperking ingediende droom was duidelijk: “Ik wil graag Frans Bauer nog een keertje ontmoeten, zijn muziek betekent zo veel voor mij..” 


Intake

Al tijdens de intake merken coördinator Esther en bestuurslid Annet dat we te maken hebben met een droomster met een goed humeur. De gevatheid van Annie leidt tot de nodige hilariteit. Als ze haar droom aan ons toelicht laat ze ons ook een foto zien die zo’n 17 jaar geleden genomen is: Annie samen met Frans Bauer. Er was toen een heel kort foto-moment op een druk plein, maar een echt ontmoeting? Nee, dat was het niet. Sinds die tijd is Annie blijven dromen van die ene ontmoeting. 
Hoog tijd dus, dat deze mooie droom in vervulling gaat.

We lopen de gehele vragenlijst door, we willen er een mooie dag van maken en daarvoor hebben we echt nog wat meer informatie nodig. Als we Annie vragen naar haar favoriete eten komt als antwoord:”stamppot andijvie”. Ook bij doorvragen naar wat voor eten ze zou uitkiezen als zij het voor het zeggen had blijft dit het stellige antwoord. Na meer dan een uur nemen we met moeite en na een dikke knuffel te hebben gekregen afscheid.

Voorbereiding

Zoals na elke intake komt het voor deze droom uitgekozen team dan bij elkaar. In dit geval vrijwilligers Brian en Moniek. Samen met coördinator Esther brainstormen ze over een dagprogramma, verdelen de taken en kunnen aan de slag.
In de weken die volgen worden contacten gelegd, sponsors gezocht en een mooi draaiboek gemaakt. Het team slaagt erin in contact te komen met Frans Bauer, die zijn medewerking gelijk toezegt. Op dat moment is hij op vakantie, maar er worden afspraken gemaakt om na zijn terugkeer in Nederland wederom contact te hebben om de details voor de droomdag van Annie uit te werken.

Uitstel, maar hopelijk geen afstel

Als echter in oktober van 2014 alles voor de droomdag geregeld is, krijgen we een telefoontje van de begeleidster van onze droomster. Annie is ziek, heeft zelfs in het ziekenhuis gelegen en ook op dat moment is haar toestand nog behoorlijk slecht. 
Ze zal op de geplande droomdag zeker nog niet voldoende hersteld zijn om alle indrukken aan te kunnen. Het zou een negatieve invloed kunnen hebben op haar herstel om de droom, zelfs in afgeslankte vorm, te laten plaatsvinden. 
We spreken af de droomdag nog even niet te annuleren en contact te houden. Met korte tussenpozen blijven we zo goed op de hoogte omtrent haar toestand.

Het droomteam legt contact met de mensen van Stichting Ambulancewens om te kijken of we door een speciale samenwerking met hen misschien toch een kleine kans kunnen creëren de droom alsnog doorgang te laten vinden. Die medewerking wordt toegezegd, maar helaas….de toestand van Annie laat het niet toe. Het welzijn van onze dromers blijft ten aller tijden prioriteit dus met een zwaar gemoed besluiten we de droom voor nu te annuleren, in de hoop dat we hem over een poosje alsnog terug op de agenda kunnen zetten.

Groen licht

En gelukkig… Na een paar moeilijke maanden is Annie voldoende hersteld en begint langzaam weer een beetje de oude te worden. We krijgen vanuit de woonvoorziening waar ze verblijft groen licht om de droom weer te activeren. 
Dankzij de geweldige medewerking van Frans Bauer en een aantal lieve sponsoren is alles dan snel geregeld.

Kennismaking

Half maart is het dan tijd om met het volledige droomteam even kort kennis te gaan maken met Annie. Moniek is er helaas niet meer bij, zij wordt vervangen door Peter. 
Voor onze droomster en vrijwilligers prettig om elkaar even te zien en te spreken. De klik is er vrijwel direct, er worden zelfs liedjes gezongen waarin de naam van één van teamleden voorkomt. De pretlichtjes in de ogen van onze droomster doen ons allemaal goed. We nemen dan ook met een goed gevoel afscheid van Annie, we zien elkaar snel weer.

De droomdag

Afgelopen donderdag 2 april meldt het droomteam zich in een zeer feestelijke stemming bij Annie. Dat juist deze droom een dag voor het 1-jarig bestaan van onze stichting kan worden vervuld geeft een speciale lading aan het geheel.

Reden genoeg dus om de middag te beginnen met een lekker kopje koffie en een lekkere punt van de door Multivlaai Sliedrecht verzorgde vlaai. De toon is gezet..deze dag wordt een feestje! 
Na overhandiging van het door Leo’s Bloemenwinkel verzorgde bloemstuk wordt ’t tijd om te vertrekken. Met Annie warm ingepakt in de rolstoel gaan we op pad.

Chauffeuse Sabrina van AtaxiS staat klaar om ons naar onze plaats van bestemming te brengen….het Nieuwe Luxortheater inRotterdam.

 

Frans Bauer heeft geregeld dat we via een speciale ingang naar binnen kunnen, we worden verwacht en warm ontvangen. Een lieve medewerker van het theater brengt ons naar een nog vrijwel lege zaal. Enkel een 4-tal zich opwarmende danseressen en de leden van de band die hun spullen installeren zijn te zien op een nog donker toneel.

Annie vraagt zich af wat de bedoeling is maar dat wordt al snel duidelijk. Met een gulle lach komt Frans Bauer op de groep af en iedereen geniet van de plotselinge pretlichtjes in de ogen van het stralende middelpunt van deze dag. Er wordt ruim tijd genomen voor een persoonlijk gesprek, foto’s en het overhandigen van wat presentjes. Annie kan Frans een bedankje overhandigen. Een cadeau waarvoor we te rade zijn gegaan bij een wel heel goed ingelicht persoon uit de omgeving van Frans, zijn eigen vrouw Mariska! Via een bekende van hen beiden, Carla Schot, zijn we in contact gekomen met haar en kregen we een tip waarmee we hem echt konden verrassen.

  

Annie geniet met volle teugen van de ontmoeting met haar idool. Nadat ook moeder Wies zich nog even bij het gezelschap heeft gevoegd en Annie haar een boeketje bloemen heeft overhandigd, is het tijd voor de repetitie voor het concert van die avond. 
De groep geniet van het “kijkje achter de schermen” wat slechts weinigen gegund is. Annie zingt alle liedjes die voorbij komen mee, een genot om te zien. Een warm afscheid wordt met enige moeite genomen, maar het is tijd voor een volgende verrassing.

Ketelbinkie

Restaurant Ketelbinkie uit Rotterdam ontvangt het droomteam met open armen en verzorgt voor de gehele groep een heerlijk diner. En dan blijkt dat Annie toch niet de “moeilijk eter” is die ze zelf tijdens de intake aangaf te zijn. Tijdens het doornemen van het menu valt haar oog op iets lekkers…biefstuk! “Ooooh, dat vind ik zo lekker..” Lieve Annie, dan regelen we dat voor je. 
Als we dan op ons eten wachten merken we dat de indrukken van de dag beginnen te bezinken bij onze droomster..even komen de tranen. Dat mag, dat kan en is heel normaal. Na een knuffel en even een geruststellend woord is de lach weer snel terug. Het heerlijke eten valt bij iedereen goed in de smaak.

Met veel persoonlijke aandacht wordt gezorgd dat het Annie aan niets ontbreekt. Een lief cadeautje, de chefkok die persoonlijk komt kijken of alles naar wens is en zorgt voor een dessert met een speciaal muzikaal tintje…een versiering gemaakt met chocoladesaus. Een notenbalk, met daarop de noten van een deel van een lied van Frans Bauer. Helaas is een foto van het intacte dessert niet gelukt, Annie was ons te snel af! Ze was al met eten begonnen, wat wil je ook als iets er zo lekker uitziet… 
Na nog een liefdevolle knuffel van manager Louise moeten we dan echt gaan.

Voldaan

Met een voldaan gevoel kan het droomteam een volop genietende Annie terugbrengen naar het theater, alwaar ze zich aansluit bij de inmiddels gearriveerde groep medebewoners en samen met hen getuige kan zijn van het geweldige concert van Frans Bauer. Een waardige afsluiting van een droomdag met een gouden randje.

Dank je wel lieve Annie, dat wij deel uit mochten maken van deze voor iedereen heel bijzondere dag.

 

 

Veldrijdroom

 Dit is net een superverjaardag, maar dan nog leuker!

Meld je droom aan Volg ons op Facebook
Volg ons op Twitter